Op deze website geeft Hans Melchers informatie over zijn acties tegen de hiernaast genoemde media. De bezoeker krijgt daardoor de mogelijkheid zich een helder beeld te vormen van de negatieve publiciteit rond Hans Melchers en kan zich zo een eigen mening vormen.

Met deze site wordt voorts beoogd de grenzen van de vrijheid van meningsuiting te verkennen aan de hand van enkele concrete gevallen.

Voor eventuele vragen of nadere inlichtingen kan gebruik gemaakt worden van de contactmogelijkheid die deze site biedt.

Hans Daniël Melchers (1938) heeft het bedrijf Melchemie-Holland groot gemaakt. Het bedrijf was onder meer gespecialiseerd in de productie van en handel in kunstmeststoffen en chemische producten. Rond 1990 droeg Hans Melchers de leiding over aan anderen en beperkte zich tot een commissarisrol. Hij legde zich vanaf dat moment toe op vermogensbeheer. In 2002 heeft Melchemie-Holland haar bedrijfsactiviteiten verkocht aan derden. Melchemie-Holland is nu een stille vennootschap zonder actieve handel.

De negatieve publiciteit richtte zich zowel tegen Melchemie-Holland als tegen Hans Melchers. Hans heeft moeten constateren dat De Telegraaf en Quote er in 1999 op uit waren hem opzettelijk in een kwaad daglicht te stellen. In 2004 schreef Trouw over leveranties van gifgas aan Irak. Tegen al die beschuldigingen in de media heeft hij zich steeds verweerd. Op 29 juli van dat jaar legde Melchemie in een advertentie van een halve pagina uit waarom Trouw fout zat met haar bericht. Op diezelfde dag was in Trouw ook een hoofdredactionele rectificatie te lezen.

De ontvoering van de dochter van Hans Melchers in september 2005 leidde tot een nieuwe golf van negatieve publiciteit. Zowel in de schrijvende pers als op de radio en TV zijn Hans en zijn familie beschuldigd van betrokkenheid bij de handel in drugs. Onder meer De Telegraaf, het ANP, Het Parool, NOVA, Quote en Kleintje Muurkrant maakten deze en andere feitelijke onjuistheden openbaar in voor Hans en zijn familie beledigende teksten. Naast tal van Nederlandse regionale kranten hebben de buitenlandse media over de hele wereld tot in China aan toe die negatieve berichten klakkeloos en kritiekloos overgenomen.

In september 2005 was de maat voor Hans Melchers vol. Hij richtte een fonds op om het optreden van genoemde media aan de kaak te stellen. Zo werden bij de Raad voor de Journalistiek klachten ingediend tegen De Telegraaf en Het Parool die in december 2005 grotendeels gegrond werden verklaard. Hans Melchers liet naar aanleiding van de beslissingen van de Raad voor de Journalistiek een uitvoerig persbericht uitgaan.

Daarna volgden civiele procedures tegen De Telegraaf, het ANP en Kleintje Muurkrant. Op 19 juli 2006 wees de rechtbank ’s-Hertogenbosch vonnis tegen Kleintje Muurkrant. In de civiele procedure tegen het ANP wees de rechtbank Amsterdam op 30 augustus 2006 vonnis. Van dit vonnis kwam Melchers in hoger beroep bij het gerechtshof te Amsterdam. Het stak Melchers vooral dat de rechtbank met haar vonnis ruim baan gaf voor het doen van speculaties zoals betrokkenheid bij de handel in drugs en in een fase van het opsporingsonderzoek dat, in de woorden van de chef recherche Willem Woelders, nog niets bekend was over de achtergronden van de ontvoering. En dit terwijl achteraf is komen vast te staan dat Melchers niets van doen heeft met handel in drugs. Het gerechtshof te Amsterdam vernietigde het vonnis van de rechtbank bij arrest van 8 mei 2008. Het ANP werd veroordeeld tot het betalen van € 10.000,- immateriële schadevergoeding. Het ANP moest bovendien een rectificatie plaatsen in De Telegraaf.

Het ANP heeft in deze civiele procedure steeds betoogd dat het niet meer gedaan heeft dan de meningen weergeven van twee niet bij het onderzoek naar de ontvoering van Claudia Melchers betrokken rechercheurs. Het ANP heeft de identiteit van deze rechercheurs niet bekend gemaakt. Melchers heeft steeds weinig geloof gehecht aan de bewering van het ANP dat er werkelijk sprake is van twee rechercheurs die tegenover het ANP een verklaring zouden hebben afgelegd. Aan het leveren van bewijs daarvan is het hof niet toegekomen omdat het al aanstonds de beschuldiging van het ANP onrechtmatig achtte. Naar aanleiding van dit arrest werd een persbericht verspreid. De procedure tegen De Telegraaf is nog aanhangig bij de rechtbank.

Met andere media zoals Het Parool, Quote en later ook met Kleintje Muurkrant werden in goed overleg afspraken gemaakt over schadevergoedingen en/of rectificaties. Quote heeft op 14 september 2005 de aan De Telegraaf ontleende verdachtmakingen uit 1999 ten tweede male gecorrigeerd. Met beheerders van elektronische media (naast de zojuist genoemde media ook IKON en RTL Z) zijn afspraken gemaakt over het verwijderen van onjuiste en beledigende berichten over Melchers uit hun via internet toegankelijke archieven.

Op 13 augustus 2006 besteedde het NOS-Journaal aandacht aan de wijze waarop de media Hans Melchers geheel ten onrechte in verband brachten met de handel in drugs.

De oorlogsjournalist Arnold Karskens heeft een boek geschreven onder de titel Geen cent spijt  met als ondertitel De jacht op oorlogsmisdadiger Frans van Anraat. Frans van Anraat werd door de rechtbank Den Haag veroordeeld wegens leveranties van grondstoffen voor gifgas aan Irak. In Geen cent spijt besteedt Karskens in hoofdstuk 10 aandacht aan Melchemie-Holland. Deze tekst is kwaadaardig suggestief. Naar de kern stelt  Karskens Melchemie-Holland op één lijn met Van Anraat. Melchemie-Holland heeft in de jaren ’80 van de vorige eeuw onder andere gewasbeschermingsmiddelen verkocht en geleverd aan een Irakese onderneming. Karskens suggereert dat Melchemie-Holland toen wist dat de door haar geleverde producten misbruikt werden voor oorlogsdoeleinden. Dat is feitelijk onjuist. Op het eerste concept van hoofdstuk 10 is op 4 september 2006 namens Melchemie-Holland en Melchers commentaar (1) gegeven. Dat commentaar spreekt voor zich zelf.

Meulenhoff reageerde bij brief van 21 september 2006 en zond even later een tweede versie van hoofdstuk 10. Bij brief van 28 september 2006 gaf Melchemie-Holland op deze tweede versiecommentaar (2). Karskens en zijn Meulenhoff-redacteur bewerkten hoofdstuk 10 nog een keer en zonden bij brief van 2 oktober 2006 een derde versie van hoofdstuk 10.

Op deze derde versie gaf Melchemie-Holland bij brief van 4 oktober 2006 commentaar(3).

Ook in deze derde versie van hoofdstuk 10 die nu gepubliceerd is, overheerst de dwingende en onontkoombare suggestie dat Melchemie-Holland op één lijn gesteld kan worden met Van Anraat. Daarmee handelen Karskens en Meulenhoff onrechtmatig jegens Melchemie-Holland en Melchers. Zij zullen in een bodemprocedure vragen auteur en uitgever te veroordelen tot schavergoeding.

De bezoeker van deze site kan zelf uitmaken of hier sprake is van misleidende journalistiek.